Bu araştırma, Almanya’nın göç ve entegrasyon politikalarının Suriyeli sığınmacı kadınların toplumsal uyumuna etkisini Frankfurt am Main örneğinde incelemektedir. 2015 ve sonrasında Almanya’ya yerleşen 30 kadınla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler, Braun ve Clarke’ın tematik analiz yaklaşımıyla MAXQDA kullanılarak çözümlenmiştir. Analizde altı tema belirlenmiştir: kamu hizmetlerine erişim ve kurumsal güven; dil ve entegrasyon kapasitesi; sosyal hizmetler ve psikososyal destek; toplumsal katılım ve sosyal ağlar; aidiyet ve yerel entegrasyon; bakım yükümlülükleri ve toplumsal cinsiyet. Bulgular, entegrasyon ve refah mekanizmalarının gündelik yaşamı desteklediğini, ancak dil engelleri, karmaşık idari işlemler, hizmetler arasındaki eşgüdüm eksikliği, sınırlı sosyal temas ve bakım yüklerinin uyumu güçleştirdiğini göstermektedir. Psikososyal iyilik hâli, göç öncesi yaşantıların yanında kurumların erişilebilirliği, yerel yönetişim ve kapsayıcı katılım olanaklarıyla da biçimlenmektedir. Bu nedenle entegrasyon politikaları, ekonomik göstergelerle birlikte kurumsal güven, aidiyet, toplumsal katılım ve psikososyal iyilik hâli açısından değerlendirilmelidir.
This study examines how German migration and integration policies shape the social integration of Syrian refugee women in Frankfurt am Main. Semi-structured interviews with 30 women who settled in Germany in or after 2015 were analysed in MAXQDA using Braun and Clarke’s thematic analysis approach. Six themes emerged: access to public services and institutional trust; language and integration capacity; social services and psychosocial support; social participation and networks; belonging and local integration; and caregiving and gender. The findings indicate that integration and welfare services support everyday life, while language barriers, complex administrative procedures, fragmented services, limited social contact, and caregiving responsibilities constrain participation. Psychosocial well-being is shaped by institutional accessibility, local governance, and inclusive opportunities as well as experiences before migration. Integration policies should therefore be assessed through institutional trust, belonging, social participation, and psychosocial well-being alongside economic indicators. These findings draw on participants’ accounts in one city and do not establish causal effects of individual policies.
Migration governance, Integration policy, Social integration, Syrian refugee women, Gender, Frankfurt am Main